Test opon zimowych ADAC 2026. Niemal połowa modeli bez rekomendacji

Niemiecki automobilklub ADAC opublikował wyniki corocznego, prestiżowego sprawdzianu ogumienia zimowego na sezon 2026. Najnowszy test opon zimowych przyniósł zatrważające wnioski dla kierowców poszukujących bezpiecznego wyposażenia na nadchodzące miesiące: spośród 32 przetestowanych produktów aż 15 modeli nie uzyskało rekomendacji inżynierów ADAC. Badaniom poddano dwa popularne rozmiary ogumienia: 185/65 R15, montowany głównie w autach miejskich i subkompaktowych segmentu B, oraz 225/50 R17, powszechnie stosowany w pojazdach klasy średniej.

Wyniki dowodzą, że rynek ogumienia zimowego jest dziś głęboko spolaryzowany. Obok dopracowanych konstrukcji marek premium na półkach sklepowych wciąż zalegają produkty stwarzające bezpośrednie zagrożenie na drodze, w których zadowalające zachowanie na śniegu okupione jest tragicznymi brakami przyczepności na mokrym asfalcie.

Restrykcyjna metodologia ADAC: bezpieczeństwo i środowisko

Ocena końcowa w testach ADAC bazuje na niemieckiej skali szkolnej od 0,6 do 5,5, w której im niższa nota, tym lepszy wynik. Zgodnie ze standardem automobilklubu końcowa nota składa się z dwóch kluczowych obszarów:

1. Bezpieczeństwo jazdy (70% oceny końcowej): próby na mokrej nawierzchni odpowiadają za 40% tej części (hamowanie z ABS, aquaplaning wzdłużny i poprzeczny, precyzja prowadzenia), testy na suchej drodze za 30%, a próby zimowe na śniegu i lodzie za pozostałe 30%.
2. Bilans środowiskowy (30% oceny końcowej): inżynierowie oceniają prognozowaną trwałość bieżnika (40% składowej środowiskowej), odporność na ścieranie i emisję mikroplastiku (20%), efektywność wynikającą z oporów toczenia i masy opony (20%), poziom generowanego hałasu (10%) oraz zrównoważony rozwój procesu produkcyjnego (10%).

ADAC rygorystycznie stosuje tzw. kryteria K.O. (zasadę dyskwalifikacji). Oznacza to, że żadna opona nie może uzyskać wysokiej noty końcowej wyłącznie dzięki trwałości czy niskiej cenie, jeśli wykazuje niebezpieczne niedostatki w próbach hamowania i stabilności. Poważna słabość w kategorii bezpieczeństwa jazdy automatycznie degraduje notę ogólną.

Rozmiar 185/65 R15: triumf Continentala i katastrofa tanich marek

W segmencie ogumienia 185/65 R15 rezultaty okazały się wyjątkowo niepokojące. Na 16 sprawdzonych modeli zaledwie dwa zdołały wywalczyć dobrą ocenę ogólną, natomiast aż dziewięć nie otrzymało rekomendacji ADAC. W tej grupie trzy modele zakończyły zmagania z dyskwalifikującą oceną niedostateczną.

Zwycięzcą został Continental WinterContact TS 870 z notą 2,2, który zdeklasował konkurencję zrównoważonymi właściwościami na każdym typie nawierzchni, uzyskując znakomity wynik 1,8 na mokrym asfalcie. Drugie miejsce zajął Michelin Alpin 7 z notą 2,5, zapewniający wysoki margines bezpieczeństwa, choć z minimalnymi zastrzeżeniami testerów wobec zachowania na śniegu (2,4).

Na szarym końcu tabeli znalazły się tanie opony budżetowe: Sunny Winter-max NW611 (4,8), Atlas Polarbear HP (5,5) oraz Rockblade Rock 868S (5,5). W przypadku modeli Atlas i Rockblade dramatycznie słaba przyczepność i wydłużona droga hamowania na mokrej jezdni poskutkowały najgorszą możliwą notą cząstkową 5,5.

Próby ujawniły także drastyczne rozbieżności w odporności na zużycie. Choć średni szacowany przebieg dla opon w rozmiarze 185/65 R15 wyniósł około 31 tys. kilometrów, to Bridgestone Blizzak LM005 osiągnął zaledwie 22 tys. kilometrów. Dlatego przed nadejściem pierwszych przymrozków tak ważny jest przemyślany dobór opon zimowych, dopasowany do masy pojazdu i rocznych przebiegów kierowcy.

Rozmiar 225/50 R17: zwycięstwo Pirelli i pułapka skrajnych dysproporcji

W przypadku większego formatu 225/50 R17 ogólny poziom czołówki okazał się wyraźnie wyższy: cztery modele zdobyły ocenę dobrą, a sześć zadowalającą. Na czele stawki uplasowała się Pirelli Cinturato Winter 3 z rezultatem 2,2, która zachwyciła testerów prowadzeniem na mokrym torze (1,7). Tuż za nią sklasyfikowano Continental WinterContact TS 870 (2,3), Goodyear UltraGrip Performance 3 (2,4 – model z najlepszym wynikiem środowiskowym 2,0) oraz Michelin Alpin 7 (2,5 – z rewelacyjną oceną 1,7 na śniegu i lodzie).

Mimo lepszych wyników czołówki, aż sześć modeli w rozmiarze 225/50 R17 zakończyło test z notą niedostateczną. Głównym grzechem producentów okazał się brak balansu pomiędzy właściwościami zimowymi a zachowaniem na mokrej drodze. Najbardziej uderzającym przykładem jest opona Sunwide Snowide: zdobyła znakomitą ocenę 1,3 na śniegu, ale na mokrej nawierzchni uzyskała najgorszą możliwą notę 5,5, co przypieczętowało jej ogólną dyskwalifikację (5,5). Odwrotną dysproporcję wykazała Toyo Tires Observe SWS1, która dobrze radziła sobie na suchym (2,0) i mokrym (2,3), lecz poległa w warunkach zimowych z oceną 5,3.

Średni szacowany przebieg opon w rozmiarze 225/50 R17 okazał się znacznie wyższy niż w segmencie B i przekroczył 45 tys. kilometrów. Wielu kierowców w tym segmencie zastanawia się, co lepiej sprawdzi się w polskich realiach: opony całoroczne czy zimowe? Procedura testowa ADAC przypomina, że na oblodzonej lub mocno zaśnieżonej trasie wyłącznie bezkompromisowa opona zimowa z czołówki tabeli gwarantuje odpowiedni margines bezpieczeństwa.

Zalecenia eksploatacyjne ADAC: zasada 4 milimetrów i 8 lat

Niemiecki automobilklub podkreśla, że nawet najlepsze ogumienie z fabryczną specyfikacją traci swoje właściwości w miarę eksploatacji. Na grafice dokumentującej procedurę testową ADAC widoczne są zintegrowane wskaźniki zużycia bieżnika (oznaczone symbolem kropli oraz cyframi), które pozwalają kierowcy na bieżąco kontrolować stan techniczny opony.

ADAC przypomina o dwóch kluczowych zasadach eksploatacji ogumienia zimowego:

• Głębokość bieżnika minimum 4 mm: Choć europejskie i polskie przepisy dopuszczają jazdę do granicy 1,6 mm, eksperci ADAC rekomendują bezwzględną wymianę opon zimowych, gdy głębokość rzeźby spadnie poniżej 4 mm. Płytszy bieżnik traci zdolność skutecznego wgryzania się lameli w śnieg i nie jest w stanie odprowadzać błota pośniegowego.
• Wiek opony maksymalnie 8 lat: Nawet przy zachowaniu odpowiedniej głębokości bieżnika guma ulega procesom starzenia i twardnienia pod wpływem czynników atmosferycznych. Po 8 latach od daty produkcji mieszanka traci elastyczność niezbędną do zachowania przyczepności w niskich temperaturach.