Renault Captur I: typowe usterki, awarie i opinie

Pierwsza generacja modelu Renault Captur I oficjalnie zadebiutowała podczas salonu samochodowego w Genewie w marcu 2013 roku. Na tej samej imprezie pokazano zresztą także konkurencyjny model Peugeot 2008. Zestawienie typowych usterek i awarii popularnego na rynku wtórnym crossovera stanowi wartościowy poradnik dla kupujących. Warto przyjrzeć się bliżej, jak starzeje się ten chętnie wybierany reprezentant segmentu B i czego można oczekiwać po kilku latach eksploatacji.

Praktyczne nadwozie bez napędu na cztery koła

Renault Captur bazuje technologicznie na rozwiązaniach z hatchbacka Clio IV. Producent całkowicie zrezygnował z wyposażania tego modelu w napęd na cztery koła. Najbliżej utwardzonych szlaków mogła znaleźć się jedynie wersja XMOD, która dysponowała elektronicznym systemem Extended Grip poprawiającym działanie kontroli trakcji. Samochód doczekał się liftingu latem 2017 roku. Wprowadzono wtedy odświeżone tylne lampy oraz nowe przednie reflektory LED z motywem litery C, a także poprawiono jakość materiałów w kokpicie. Zakończenie produkcji i nadejście 2. generacji nastąpiło zaledwie dwa lata później – w 2019 roku.

Wymiary nadwozia są typowe dla pojazdów miejskich: długość wynosi 412 cm, szerokość 178 cm, wysokość 157 cm, a rozstaw osi to równe 261 cm. Siłą wnętrza Renault Captur I jest przede wszystkim jego funkcjonalność. Zamiast klasycznego schowka przed pasażerem zamontowano wysuwaną szufladę, a przesuwana tylna kanapa pozwala na regulowanie pojemności bagażnika. Wyjściowo kufer ma 377 l, po odsunięciu siedzisk wzrasta do 455 l, natomiast maksymalnie osiąga pojemność rzędu 1235 l.

Silniki w ofercie

Pod maskę trafiały zarówno jednostki benzynowe, jak i chwalone diesle. Silniki 1.2 TCe zostały ostatecznie wycofane w połowie 2018 roku, ustępując miejsca mocniejszym, czterocylindrowym wersjom 1.3 TCe z początku 2019 roku.

Benzyniaki: ryzykowny 1.2 TCe i solidna reszta

Wybór silnika w używanym aucie warunkuje jego bezawaryjność. Podstawowy, 3-cylindrowy motor 0.9 TCe dysponuje pośrednim wtryskiem paliwa, dzięki czemu dobrze dogaduje się z instalacjami LPG. Niestety, dość często występują w nim wycieki płynu chłodzącego – zlokalizowane zwykle na połączeniach w pobliżu termostatu. Zdecydowanie gorzej w raportach wypada jednostka 1.2 TCe, przy której często notuje się podwyższone zużycie oleju, wynoszące nierzadko przeszło 1 l na 1000 km. W tej konstrukcji dochodzi również do przedwczesnego rozciągania łańcucha na elementach napędu rozrządu.

Dla odmiany nowsze silniki 1.3 TCe uchodzą za znacznie lepszy wybór pod kątem trwałości i dynamiki, choć użytkowane głównie na krótkich, miejskich dystansach potrafią rozrzedzać olej silnikowy niespalonym paliwem.

Silnik 1.5 dCi, elektronika i zawieszenie

Z perspektywy czasu bardzo bezpiecznym wyborem wydają się w tym modelu diesle. Zastosowany tu wariant 1.5 dCi to poprawiona, wolna od historycznych wad wersja. Jedyne usterki dotyczą elementów wynikających wprost ze znacznych przebiegów. Konieczności regeneracji może wymagać filtr cząstek stałych lub turbosprężarka, a sam osprzęt bywa po latach zmęczony eksploatacją.

Jeżeli chodzi o usterki w obrębie podwozia, napraw wymaga głównie układ jezdny. Tuleje, łączniki i sworznie zużywają się dość szybko, ale unifikacja techniczna modelu przekłada się na potężną i tanią ofertę rynkowych zamienników. Trzeba również zwrócić uwagę na to, czy dany Renault Captur brał udział w akcji serwisowej, podyktowanej ryzykiem przetarcia przewodu hamulcowego o przednie nadkole. Nadwozie samo w sobie dobrze opiera się rdzy.

Słabym punktem pozostają kwestie elektroniczne, m.in. zawieszające się radio i kapryśne karty dostępu bezkluczykowego. Należy także uważać na 6-stopniową przekładnię EDC. Jest to podzespół oceniany jako mało trwały i bardzo kosztowny w serwisowaniu. Choć ręczne skrzynie bywają nieprecyzyjne i cierpią na małą gładkość włączania biegów, wymiana wysprzęglika czy samego sprzęgła wyniesie u mechanika wielokrotnie taniej, niż ratowanie zaniedbanej automatycznej skrzyni biegów.