Nowa Tesla Roadster z wentylatorami mogłaby przejechać Nürburgring w 5:41 minuty
- Autor
- Artur Maszak
- Data
- Treści generowane automatycznie
- Lektura
Wersja produkcyjna sportowego modelu Tesla Roadster, wyposażona w aktywny układ podciśnieniowy z wentylatorami przysysającymi nadwozie do asfaltu, mogłaby pokonać legendarną północną pętlę toru Nürburgring w czasie zaledwie 5 minut i 41 sekund. Taki rezultat przyniosła zaawansowana cyfrowa symulacja przeprowadzona przez polskiego inżyniera Marka Lubienieckiego, której ustalenia opublikował niemiecki magazyn „Auto Motor und Sport”. Na papierze oznacza to drugi najlepszy czas w całej historii niemieckiego toru – przed elektrycznym prototypem Volkswagen ID.R i za zmodyfikowanym bolidem wyścigowym Porsche 919 Hybrid Evo.
Dotychczas żaden samochód dopuszczony do ruchu seryjnego nie zdołał pokonać pełnego okrążenia Nordschleife poniżej 6 minut. Wynik uzyskany przez model Tesla Roadster w środowisku wirtualnym pokazuje, jak radykalną zmianę w dynamice jazdy może przynieść mechaniczny efekt przypowierzchniowy, niezależny od klasycznych skrzydeł i spoilerów.
Aktywny docisk podwozia: 80 kW mocy i siła 1 g
Kluczowym elementem analizowanej konfiguracji nie jest wyłącznie potężny zespół napędowy o mocy przekraczającej 1 MW, lecz system aktywnego odsysania powietrza spod płyty podłogowej. W konstrukcji uwzględniono cztery wentylatory o mocy 20 kW każdy, co daje łącznie do 80 kW mocy pobieranej wyłącznie na potrzeby generowania podciśnienia. Na grafice przedstawiającej prześwietlenie konstrukcji pojazdu widoczne jest rozmieszczenie podzespołów podwozia, które współpracują z uszczelnieniem dolnej strefy nadwozia.
Przy łącznej masie pojazdu wynoszącej wraz z kierowcą 1,775 tony, wentylatory są w stanie wytworzyć stałą siłę docisku o wartości 1 g. Przekłada się to na dodatkowe 1,7–1,8 tony naporu skierowanego pionowo w dół. Jak wskazują analizy opisywane przez magazyn „Auto Motor und Sport”, tego rzędu siła aerodynamiczna wystarczyłaby teoretycznie do utrzymania samochodu przyczepionego do sufitu kołami do góry.
Przewaga w ciasnych łukach zamiast rekordów na prostych
Symulacja torowa wykazała, że Tesla Roadster nie buduje swojej przewagi prędkością maksymalną. Wskaźnik rzędu 338 km/h na długiej prostej Döttinger Höhe jest wartością porównywalną lub niższą od wyczynowych prototypów wyścigowych. Zysk czasowy powstaje w zakrętach – w szczególności w sekcjach wolnych i średnioszybkich, gdzie tradycyjne skrzydła aerodynamiczne nie wytwarzają jeszcze wystarczającego naporu strug powietrza.
Praca wentylatorów wiąże się jednak z istotnym kosztem energetycznym. Ciągła praca czterech jednostek ssących z pełną mocą przez czas pełnego okrążenia (ok. 6 minut) pochłania z akumulatora trakcyjnego 8 kWh energii wyłącznie na generowanie docisku.
Z obliczeń wyłączono natomiast opcjonalne dysze na sprężony gaz (tzw. pakiet SpaceX). Na grafice prezentującej wizualizację tyłu pojazdu widoczne są wyloty dysz zintegrowane w dolnym dyfuzorze pod atrapami wydechów. W warunkach wyścigowych ich użyteczność okazuje się znikoma: parogodzinne napełnianie zbiorników pozwala na uzyskanie ledwie kilkunastu sekund ciągu odrzutowego na torze, co w żaden sposób nie pozwoliłoby zniwelować ponad 20-sekundowego dystansu dzielącego amerykańskie auto od absolutnego rekordu Porsche.
Wrażliwość na wyboje: warianty sprawności docisku
Nürburgring Nordschleife słynie z licznych nierówności, krawężników i uskoków asfaltu. Oderwanie krawędzi uszczelniającej od podłoża grozi natychmiastowym spadkiem podciśnienia. Marek Lubieniecki sprawdził zatem zachowanie modelu w scenariuszach awaryjnych i przy zmiennej geometrii zawieszenia.
| Sprawność układu docisku | Teoretyczny czas okrążenia | Różnica względem optimum |
|---|---|---|
| 100% | 5:41 minuty | 0 s (wynik bazowy) |
| 70% | 5:48 minuty | +7 sekund |
| 50% | 5:58 minuty | +17 sekund |
| Dane: Symulacja Marka Lubienieckiego / Auto Motor und Sport (za: Elektrowóz) |
Nawet w sytuacji, gdy nierówności toru ograniczą efektywność przysysania do nawierzchni o połowę (50% docisku bazowego), wyliczony czas przejazdu wynosi 5:58 minuty. Oznacza to, że samochód nadal utrzymałby wynik poniżej historycznej bariery sześciu minut.
Kalibracja modelu i zestawienie z rekordami toru
Oprogramowanie symulacyjne stosowane przez Lubienieckiego wyznacza optymalną linię przejazdu w oparciu o modele sterowania optymalnego i charakterystykę opon. Wiarygodność narzędzia potwierdziły wcześniejsze próby weryfikowane na oficjalnych danych telemetrycznych: w przypadku modelu Porsche Taycan Turbo GT błąd symulacji wyniósł zaledwie 0,1 sekundy, natomiast dla samochodu Tesla Model S Plaid różnica zamknęła się w 0,5 sekundy.
Pewne odchylenie zaobserwowano przy symulacji przejazdu prototypu marki Xiaomi, gdzie model inżyniera wskazał czas o 6,6 sekundy lepszy niż zarejestrowany na torze wynik 6:22,1 minuty. Rozbieżność wynikała ze spadku mocy chińskiego pojazdu pod koniec okrążenia wskutek obciążenia termicznego baterii – zjawisko to zostało następnie skompensowane i uwzględnione przy obliczeniach dla modelu Tesla Roadster.
| Pojazd / Prototyp | Czas na torze Nürburgring | Status i charakterystyka wyniku |
|---|---|---|
| Porsche 919 Hybrid Evo | 5:19,5 min. | Oficjalny rekord absolutny toru (prototyp Le Mans) |
| Tesla Roadster (z wentylatorami) | 5:41 min. | Wynik symulacji komputerowej (100% sprawności docisku) |
| Volkswagen ID.R | 6:05,3 min. | Oficjalny rekord pojazdów elektrycznych |
| Xiaomi | 6:22,1 min. | Oficjalny czas przejazdu prototypu |
| Dane: Auto Motor und Sport / Elektrowóz |
Uzyskany w symulacji rezultat 5:41 minuty pozostaje na razie osiągnięciem czysto wirtualnym. Choć prawa fizyki i algorytmy potwierdzają gigantyczny potencjał aktywnej aerodynamiki wentylatorowej, ostatecznym sprawdzianem dla projektu Tesla Roadster będzie zderzenie z rzeczywistą nawierzchnią „Zielonego Piekła”.
